Kroon

Een kroon is een kunsttand- of kies die over je eigen tand of kies wordt gezet. Een kroon kan van verschillende materialen worden gemaakt. Doordat een kroon op maat gemaakt wordt ziet het er natuurlijk uit en past het mooi bij de rest van je gebit.

Wanneer heb je een kroon nodig?

Als een tand of kies vaak gevuld is of als er na het afbreken van een kies te weinig houvast is om deze opnieuw te vullen, dan kan er een kroon gemaakt worden. Een kroon zorgt er dan voor dat je tand of kies behouden blijft. Je kan ook een kroon laten maken als je je gebit er mooier uit wil laten zien als je je bijvoorbeeld stoort aan verkleuring of misvorming van een tand.
Mist er tand of kies, dan kan er een brug of een implantaat geplaatst worden. Een implantaat dient dan als kunstwortel waarop een kroon wordt gezet.

Bron: Alles Over Het Gebit

Bruggen

Met een brug kan je een ontbrekende tand of kies vervangen. De brug ‘overbrugt’ dus de lege ruimte waar de tand of kies ontbreekt. Een brug kan bestaan uit meerdere kronen aan elkaar of een enkele zwevende kroon die met zogenaamde retentievleugels aan de naastliggende tanden wordt vast gemaakt.

Wanneer heb je een brug nodig?

Als je 1 of meerdere kiezen mist kan een brug helpen om beter te kauwen. Ook voorkomt een brug dat de tanden of kiezen naast de lege ruimte scheef gaan staan of dat de tegenoverliggende kiezen uitgroeien. Maar vaker nog wordt er voor een brug gekozen als de lege ruimte stoort of als je het er niet zo mooi uit vindt zien.

Soorten bruggen

Een gewone brug bestaat uit minimaal 2 kronen op de eigen tanden of kiezen met een zwevende kroon (dummy) op de plek waar een tand mist. De brug begint op een eigen tand en eindigt op een eigen tand. Een gewone brug kan ook op implantaten gemaakt worden.

Bij een vrij-eindigende brug is het laatste deel van de brug ‘zwevend’. Deze brug eindigt dus met een dummy.

Een etsbrug wordt gebruikt als de naastliggende tanden nagenoeg gaaf zijn. Het zou zonde zijn om aan deze tanden te slijpen. Een dummy vult dan de lege ruimte op en met zogenaamde retentievleugels  wordt deze vastgeplakt aan de achterkant van de naastliggende tand(en).

Bron: Alles Over Het Gebit